หน้าหลัก   >  สุขปฏิบัติเพื่อชีวิตที่ดีกว่า  >  ความสำคัญ
  มีลูกเมื่อพร้อม
  ลูกเกิดรอด แม่ปลอดภัย
  ลูกเริ่มเรียนรู้ เลี้ยงดูให้ดี
  เลี้ยงลูกด้วยนมแม่
  อาหารตามวัย
  วัคซีนสร้างภูมิคุ้มกัน
  เมื่อลูกท้องเสีย
  อย่าประมาทหวัด ไอ
  อย่าให้ยุงกัด
  ป้องกันเอชไอวีเอดส์
  สุขปฏิบัติเพื่อชีวิตที่ดีกว่า
  คุ้มครองเด็ก
  ป้องกันการบาดเจ็บ
  พร้อมรับมือภัยพิบัติ
  เข้าใจใส่ใจวัยรุ่น
    

สุขปฏิบัติเพื่อชีวิตที่ดีกว่า

   
 

 
 
© UNICEF/2009/Estey
การมีสุขภาพที่ดี  หมายถึง สุขภาวะทางร่างกาย  จิตใจ  และสังคม  ทั้งนี้แต่ละคนจะมีสุขภาพเป็นอย่างไร   จึงขึ้นอยู่กับพฤติกรรมการดำเนินชีวิตประจำวัน  สภาพแวดล้อมในที่อยู่อาศัย โรงเรียน  ที่ทำงาน  ชุมชน  โอกาสการได้รับความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตัวเพื่อให้มีสุขอนามัยที่ดี  และการดูแลสุขภาพของตนเอง  ตลอดจนการเข้าถึงบริการสุขภาพที่มีคุณภาพ

ทุกคนสามารถเลือกวิถีชีวิตที่ดี และช่วยส่งเสริมให้ผู้ใกล้ชิดมีสุขภาพที่ดีได้  ถ้าหาก “รู้เท่าทัน”  และมีสุขปฏิบัติที่ช่วยให้ขจัดโรคภัย และส่งเสริมสุขภาพให้ดี  ซึ่งทำให้ไม่ต้องเจ็บป่วย และพิการจากภาวะที่ป้องกันได้   ทั้งนี้ เด็ก เป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อภาวะโรคภัยไข้เจ็บมากกว่าประชากรกลุ่มอายุอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคภัยที่เกิดจากการขาดสุขลักษณะที่ดี อันได้แก่ น้ำดื่ม น้ำใช้ที่ไม่สะอาด การประกอบอาหารที่สกปรก จากสถิติทั่วโลกเด็กอายุต่ำกว่า ๕ ปี เสียชีวิตด้วย โรคท้องร่วง สูงที่สุด เป็นจำนวนถึง ร้อยละ ๙๐ จากการตายทั้งหมด

การสร้างอนามัยที่ง่ายที่สุดคือการล้างมือด้วยสบู่ ซึ่งสามารถจะลดการเกิดโรคท้องร่วงได้ถึง ร้อยละ ๕๐ และยังสามารถลดการเจ็บป่วย จากโรคอื่น ๆ เช่น อาการปอดบวม โรคตาแดง และอื่นๆ อีกด้วย

พ่อแม่และผู้ดูแลเด็ก ควรจะล้างมือด้วยสบู่บ่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
      ๑. ภายหลัง จากทำความสะอาดเด็กเมื่อเด็กถ่ายอุจจาระ
      ๒. ภายหลังจากการใช้ห้องน้ำ ห้องส้วม
      ๓. ก่อนการประกอบอาหารให้เด็ก หรือเมื่อจะป้อนอาหารให้เด็ก
      ๔. ภายหลังสัมผัสสิ่งปฏิกูลและขยะต่างๆ

การสร้างเสริมสุขนิสัยให้เด็กรู้จักการล้างมือให้สะอาดด้วยสบู่ เสมอๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อนกิน อาหารและหลังการใช้ห้องน้ำ ห้องส้วมเป็นสิ่งที่พ่อ แม่ และผู้ดูแลเด็กควรจะทำ

สิ่งสำคัญที่พ่อแม่ ผู้ดูแล เด็ก ต้องคอยดูแลคือ อุจจาระของสัตว์ทั้งหลาย ต้องถูกกำจัดให้พ้นจาก สนามเด็กเล่น ทางเดิน บริเวณบ้านและแหล่งน้ำดื่ม น้ำใช้

อนึ่ง การดูแลสุขภาพที่ดี หมายถึง การดูแลให้เด็กและผู้เกี่ยวข้องมีร่างกายที่เจริญเติบโต สมวัย และแข็งแรง   จิตใจที่มั่นคง  และอารมณ์ที่แจ่มใส อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ดี  ปรับตัว  และแก้ไขความขัดแย้งในทางสร้างสรรค์   ทุกคนไม่ว่าจะเป็นผู้หญิง ผู้ชาย
ผู้พิการ หรือในวัยต่างๆ กัน มีความเสมอภาคที่จะดูแลสุขภาพให้ดีได้

การสร้างสุขนิสัยที่ดีนั้น นอกจากพ่อแม่ และผู้ดูแลเด็กต้องปฏิบัติแล้ว   คนในชุมชนทุกคนก็ต้องร่วมมือกัน ให้มีการสร้างห้องน้ำ ห้องส้วมที่ถูกสุขลักษณะ มีการใช้ที่ถูกต้อง มีการกำจัดขยะมูลฝอยที่ปลอดภัย และต้องดูแลแหล่งน้ำดื่มน้ำใช้ให้ปลอดภัย ปราศจากการติดเชื้อ

บทบาทหน้าที่ที่สำคัญของรัฐบาล และองค์กรท้องถิ่น คือ  การสร้างสังคมที่เหมาะสมสำหรับเด็ก    ที่จะเติบโต และพัฒนาไปได้เต็มตามศักยภาพ   ซึ่งรวมถึงการจัดให้มีระบบสาธารณูปโภคที่ถูกสุขลักษณะ  บริการสุขภาพที่มีคุณภาพอย่างทั่วถึง และสื่อสารความรู้เกี่ยวกับสุขปฏิบัติให้ประชาชนเข้าใจ  ตระหนัก และนำไปปฏิบัติ 

การเผยแพร่สาระสำคัญเพื่อการปฏิบัติเรื่องสุขปฎิบัติขจัดโรคภัย  สร้างเสริมสุขภาพอย่างกว้างขวาง เป็นการสร้างเสริมให้กับประชาชนโดยเฉพาะเด็กและวัยรุ่น พัฒนาความฉลาดทางสุขภาวะ (Health Literacy) เพื่อให้สามารถคิดวิเคราะห์พฤติกรรมสุขภาพของตนเอง  แสวงหา และเข้าถึงความรู้ที่จำเป็นด้านสุขภาพ ความเป็นอยู่และการบริโภค  สร้างความเข้าใจ  และประเมินข้อมูลข่าวสารที่ต้องการ รู้จักแยกแยะและสังเคราะห์เป็นความรู้ที่สามารถนำไปปฏิบัติ เพื่อปรับปรุงเพิ่มพฤติกรรมสุขภาพ และคุณภาพชีวิต  แก้ไข  ลด ละ เลิกพฤติกรรมที่ไม่เป็นคุณต่อสุขภาพของตนเอง และสังคม  รวมทั้งสามารถสื่อสารข่าวสารความรู้ด้านสุขภาพขยายออกไปให้กับผู้อื่นได้