หน้าหลัก   >  ป้องกันการบาดเจ็บและอุบัติเหตุ  >  ข้อมูลสนันสนุน
  มีลูกเมื่อพร้อม
  ลูกเกิดรอด แม่ปลอดภัย
  ลูกเริ่มเรียนรู้ เลี้ยงดูให้ดี
  เลี้ยงลูกด้วยนมแม่
  อาหารตามวัย
  วัคซีนสร้างภูมิคุ้มกัน
  เมื่อลูกท้องเสีย
  อย่าประมาทหวัด ไอ
  อย่าให้ยุงกัด
  ป้องกันเอชไอวีเอดส์
  สุขปฏิบัติเพื่อชีวิตที่ดีกว่า
  คุ้มครองเด็ก
  ป้องกันการบาดเจ็บ
  พร้อมรับมือภัยพิบัติ
  เข้าใจใส่ใจวัยรุ่น
    

ป้องกันการบาดเจ็บและอุบัติเหตุ

 

 
ข้อมูลสนับสนุนสำหรับสาระสำคัญลำดับที่  : 

การบาดเจ็บรุนแรงเกือบทุกรูปแบบสามารถป้องกันได้ ถ้าผู้ดูแลเด็กและชุมชนตระหนักถึงความเสี่ยง เฝ้าดูแลเด็กอย่างระมัดระวัง สอนเด็กให้เหมาะสมตามวัย เพื่อเรียนรู้เรื่องการหลีกเลี่ยงความเสี่ยง และจัดสภาพสิ่งแวดล้อมรอบตัวเด็กให้ปลอดภัยอยู่เสมอ

   
 
© UNICEF NYHQ/2006/Leebamrung
เด็กอายุระหว่าง  ๑๒ เดือน – ๔ ปี จัดอยู่ในกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อการตายและการบาดเจ็บรุนแรง  การบาดเจ็บเหล่านี้ มักเกิดขึ้นในบ้านเป็นส่วนใหญ่และสามารถป้องกันได้








สาเหตุหลักของการบาดเจ็บภายในบ้านได้แก่


๑.๑ จมน้ำในแหล่งน้ำในบ้านหรือละแวกบ้าน เช่น ในอ่าง กะละมัง บ่อน้ำ

๑.๒ การหกล้มและพลัดตกจากที่สูง เช่น ตกจากเตียง หน้าต่าง โต๊ะ หรือบันได

๑.๓ ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก จากเตาไฟ เตาอบ หม้อหรือกาน้ำร้อน อาหารร้อน น้ำมันที่ร้อน ตะเกียง เตารีด เป็นต้น

๑.๔ ของมีคมบาด เช่น เศษแก้ว มีด กรรไกร

๑.๕ การอุดตันทางเดินหายใจจากวัตถุเล็กๆ เช่น เหรียญ กระดุม เมล็ดถั่ว

๑.๖ สารพิษ เช่น ยา น้ำยาทำความสะอาดต่างๆ น้ำกรด น้ำมัน น้ำมันก๊าด ยาฆ่าแมลง

๑.๗ ไฟฟ้าดูดจากการสัมผัสสายไฟที่ชำรุดหรือการแหย่รูปลั๊กไฟ

๑.๘ สัตว์กัด ซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่มาจากสุนัขที่เลี้ยงไว้เอง เด็กอยู่กับสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข แมว แล้วถูกกัดบาดเจ็บ
       อาจถึงแก่ชีวิตได้ ทั้งจากบาดแผลที่รุนแรงจากการกัด โรคพิษสุนัขบ้า และโรคบาดทะยัก

โครงสร้างสิ่งแวดล้อมทางกายภาพที่เป็นอันตรายต่อเด็ก ต้องถูกดัดแปลงให้เหมาะสมกับเด็กเพื่อความปลอดภัย เช่น ราวระเบียงหรือบันได ต้องมีช่องห่างไม่กว้างพอที่เด็กจะรอดตกได้ เป็นต้น วัสดุต่างๆ ที่อาจเป็นอันตรายต่อเด็กต้องถูกเก็บไว้มิดชิด หรือในที่ที่เด็กไม่สามารถเอื้อมหยิบถึงได้